Categorie: In de werkplaats

Notre Dame

Een wat ongebruikelijke blog deze week. Normaal gesproken gebruiken we bij Ninja ’n Son een – bewuste – mix van zakelijke tips en lichte persoonlijke verhalen, aangevuld met onze wekelijkse citaten van belangrijke personen zoals Rilke, Van Gogh en Dolly Parton.

Deze week is een beetje anders. Dat heeft veel te maken met een aantal heftige gebeurtenissen in het nieuws de afgelopen week. Ze kwamen alleen echt pas bij mij binnen toen het opvallendste nieuwsbericht maandagavond mijn telefoon tot leven deed komen met een Guardian-alert: de Notre Dame in Parijs stond in de fik.

Van mij hier geen persoonlijk verhaal over hoe deze kerk voor mij van groot belang is geweest voor mijn ontwikkeling of hoe ik daar mijn liefste vond. Ik ben er één keer geweest en vond het een prachtige kerk maar het was ook erg druk en ik had meer zin in een kopje thee bij Mariage Frères. Ik ben graag eerlijk over die dingen.

(Dat oh-grote-goden-nu-snap-ik-het-pas-moment had ik toen ik de Dom in Florence voor het eerst zag en ik letterlijk met mijn mond open stond te staren terwijl alle geschiedenis- en muzieklessen over de renaissance in mijn hoofd hun deurtjes openden en knikten I know right? Dit terzijde.)

Toch schrok ik afgelopen maandag. We hebben in de loop van de avond met toenemende afschuw meebeleefd hoe eerst de toren in elkaar zakte en later het hele dak verdween in de vlammenzee. Het voelde alsof er iets in mij verloren ging. Wat dan? Erfgoed. Kunst. Geschiedenis. Een geografisch en historisch ankerpunt. Het oude Europa? Ging hier de oude wereldorde onderuit? Alles voelt dramatischer als er hoge vlammen uit slaan, maar een grote verlorenheid had zich wel van mij meester gemaakt toen ik die avond ging slapen.

Die verlorenheid is niet weggegaan. De vlammen in Parijs verlichtten namelijk nog wat andere dingen. Ik las posts van Facebookvrienden die zo woke zijn dat ze soms vergeten wakker te worden om te zien hoe een ander zich voelt. Ik zag hoe er mensen zijn die een paar honderd miljoen op een plank hebben liggen maar zich nooit eerder geroepen hebben gevoeld om dat uit te geven aan iets of iemand. Je zou toch denken dat ze het nieuws lezen. Ik bedacht dat zo’n gelijkvormige ramp zich voltrekt in de landen van (for want of a better word) Indianenstammen over de hele wereld waar heilige gronden worden afgebrand maar dan voor geld. En dan op grote schaal: ik voelde hoe de Notre Dame van ons allemaal, de aarde waar we op leven, hetzelfde lot aan het ondergaan is als die dame in Parijs. Afgebrand door onzorgvuldigheid.

Je begrijpt, ik ben dus een beetje verloren deze week. Ik hoop dat je me kunt vergeven als ik een beetje afwezig overkom; ik heb zoveel in mijn hoofd dat het soms moeilijk is om mijn aandacht daar tussendoor te wurmen. Ik houd nu mijn blik op de horizon, doe de leuke klussen waar we mee bezig zijn, en ga gewoon door tot ik weer een weg heb kunnen vinden en ik niet meer verloren ben.

Houd elkaar goed vast.

“Doe ik zelf”

Wij, ondernemers, zijn vaak ondernemend.

Boekhouding bijhouden? Doe ik zelf.

Website bouwen? Doe ik zelf.

E-boek schrijven? Doe ik zelf.

Het is fantastisch om alles zelf in de hand te hebben. En alles wat je niet kunt, kun je leren, nietwaar?

En waarschijnlijk kom je er een heel eind mee. Want waarom niet? Zeker als je beginnende ondernemer bent, en je hebt nog weinig inkomsten, kan het heel aantrekkelijk zijn om dingen NIET uit te besteden.

Maar is goedkoop niet eigenlijk duurkoop?

Je bent niet voor niets ondernemer geworden, je wil graag je vak uitoefenen. En hoeveel tijd hou je daarvoor over, als je x aantal uren kwijt bent aan iets waar je (nog) niet goed in bent? Iets wat een andere ondernemer waarschijnlijk sneller en beter kan. Omdat hij of zij ook graag zijn vak wil uitoefenen.

Wij horen vaak van mensen dat ze graag zelf hun blogs of e-boek schrijven. Want dat kunnen ze best. Beter dan iemand van buiten, die niet in de materie zit.

Wij horen óók vaak van mensen dat ze al heel lang van plan zijn om een e-boek te schrijven, maar dat het er maar niet van komt. Of dat ze ooit wel eens begonnen zijn, en dat dat bestandje waarschijnlijk nog wel ergens staat…

Want ja, druk druk druk. Met je vak uitoefenen.

Wij herkennen dat. Het was voor ons bijvoorbeeld een enorme opluchting om de boekhouding uit te besteden. Aan iemand wiens vak het is. Wij kunnen het ook best zelf. Maar het kost ons meer tijd, en aangezien wij niet op de hoogte zijn van alle belastingregels e.d. is het maar de vraag of het goed gebeurt. Vandaar dat iemand het nu voor ons doet, zodat wij ons kunnen bezighouden met ons vak.

Ons vak is het schrijven, redigeren en vertalen van teksten.

Kunnen wij jou ergens mee helpen?

Binnenkort geven we een workshop speciaal voor coaches en trainers over het maken van online publicaties. Ben jij geen coach of trainer, maar lijkt zo’n workshop je ook wel wat? Als je hier je e-mailadres achterlaat, dan krijg je het meteen te horen als we weer nieuwe workshops gaan geven.

Week Zonder Afleiding

Vorige week was de Week Zonder Vlees*. (Sonja postte er een citaatje over.) Dit was grotendeels geen enkel probleem (hoewel: zie voetnoot) want vlees is nu eenmaal niet iets dat je echt dagelijks nodig hebt. In tegendeel: mijn lichaam doet het meestal béter als ik weinig tot geen vlees eet. Less is more? Met die gedachte ben ik deze week begonnen aan een nieuwe uitdaging:

De Week Zonder Afleiding.

Het idee is heel simpel: ik doe maar één ding tegelijk. Niet whatsappen tijdens het fietsen, niet lezen tijdens het koken, niet mail checken tijdens het schrijven. Niet alleen voorkomt dit ongelukken, verbrand eten en onnodig concentratieverlies, het levert ook nog eens een rustiger gevoel op. Die telefoon gaat in mijn zak, dat boek blijft op tafel liggen en die mail gaat even uit. Simpel toch?

Oy oy oy! Het klinkt eenvoudiger dan het is! Zoals bij alle slechte gewoontes en verslavingen (hallo smartphone!) is het nog best lastig om al die verleidingen uit de weg te gaan. Die telefoon ligt nu wel naast mijn toetsenbord! Ik voel onrust omdat ik weet dat een van mijn opdrachtgevers straks feedback zal mailen. En zal ik nu even thee zetten?

Nee, ik blijf zitten en schrijf eerst de eerste versie van deze blog af. Die zal ik later deze week, voor de publicatie, nog eens doornemen want een goede tekst schrijf je bijna nooit in één keer. Ook dan zonder afleidingen en ontwijkende manoeuvres want mijn werk verdient aandacht! Jouwe toch ook?

Doe je mee?

Dat gezegd hebbende: de boog kan niet altijd gespannen zijn dus deze week deden we een dagje Efteling en lieten we ons heerlijk vermaken. Met volle aandacht voor elkaar! Ook tijd over hebben? Check of wij je iets uit handen kunnen nemen!

*We hebben ons er hier in huis min of meer aan gehouden want als je acht jaar oud bent en bij een vriendje gaat slapen en je krijgt kipnuggets voor je neus dan eet je die lekker op. Snap ik. We doen ons best, zullen we maar zeggen.

Steek je hand op als je het moeilijk vindt om om hulp te vragen

En zelfs dat is voor veel mensen al heel moeilijk.

Want als jij je hand opsteekt, dan zeg je dat je niet alles in de hand hebt, dat je keuzes hebt gemaakt waarvan je de gevolgen niet goed hebt overzien, dat er onvoorziene omstandigheden zijn in je leven, kortom dat er Dingen Verkeerd gaan. En als er Dingen Verkeerd gaan, dan komt dat omdat jij het fout doet. Jouw schuld.

Herkenbaar?

“Een vraag kan ook een cadeautje zijn.” Dit citaat is van Ilco van der Linde. En ik vond het een enorme eye-opener. Dat verzoek van jou dat voor jou als iets enorms voelt, is voor de ander misschien een kleinigheidje dat hij/zij in 5 minuten tussendoor voor je regelt. Of het doet een beroep op die kwaliteiten waar hij/zij veel plezier in heeft. En bijna altijd geeft het mensen een goed gevoel als ze iemand kunnen helpen. Misschien stelt het mensen ook wel een beetje gerust. We zijn niet de enigen. We kunnen allemaal wel eens hulp gebruiken.

Wat doe jíj als iemand je om hulp vraagt? Wanneer heb jíj voor het laatst iemand geholpen? Hoe voelde dat?

Ik benader het ondernemerschap tegenwoordig ook op die manier. Ik ben zo’n ondernemer die het moeilijk vind om zichzelf te verkopen. Want alles wat ik doe kan iemand anders ook. En in sommige gevallen misschien wel beter. En dat wat ik doe is eigenlijk zo simpel (in mijn beleving), daar kun je toch eigenlijk geen geld voor vragen?

Ik heb lang gedacht dat ik me daaroverheen moest zetten. Ik moest leren om mezelf te verkopen. Daar ben ik mee opgehouden. In plaats daarvan stel ik mezelf elke dag de vraag: Wie kan ik waarmee helpen? Ik kan bijvoorbeeld helpen met het maken van e-boeken. Of met het redigeren van toneelteksten, het vertalen van websites en het notuleren van vergaderingen. En ik kan nog veel meer helpen.

Dus: Waar kan ik jou mee helpen?

Vrijwilligerswerk: Theater­encyclopedie

Theater was mijn eerste grote liefde, op werkgebied. Ik heb bijvoorbeeld bij de Theater & Filmboekwinkel en bij het voormalig Theater Instituut Nederland gewerkt. Tegenwoordig doe ik niet zo veel meer met theater, maar een van de dingen die ik nog wel doe, is als vrijwilliger meewerken aan de online Theaterencyclopedie (TE).

In de beginperiode van de TE in 2011 en 2012 was ik vast redactielid. Ik had toen o.a. de Theaterprijzen onder mijn hoede. Ik vond het heerlijk om in de archieven op zoek te gaan naar “vergeten” prijswinnaars van oude prijzen. In sommige gevallen heb ik ze letterlijk van een vergeeld, getypt briefje overgenomen. Die archieven duik ik niet meer in, maar ik werk de prijzen nog steeds regelmatig bij.

Heb jij ook “iets” met theater, en denk je misschien ook iets te kunnen bijdragen aan de Theaterencyclopedie? Ze kunnen altijd meer vrijwilligers gebruiken!

We zijn al jarenlang professionals in tekst en redactie. Dat zijn diensten die bijna overal in onze samenleving van pas komen. Natuurlijk worden we dus regelmatig gevraagd om vrijwillig iets bij te dragen. Lees hier over Ninja’s vrijwilligerswerk.

Are you sure your English is up to snuff?

Look, it can be difficult at the best of times. We build a business, we design our marketing strategies, we plot a consumer journey. Along the way we update our LinkedIn profiles with our latest endeavours: projects, employers and opportunities. We will sometimes even comment on our connections’ posts! Whether they be in Dutch or English, it doesn’t matter because we master the English language like the pro that we are.

Or do we?

A quick stroll through LinkedIn (my own connections as well as others) reveals a different truth. LinkedIn profiles and job descriptions, blogs and articles, job opportunities and pitches for products and services: many are rife with spelling and grammar mistakes. The worst? Dutchisms.

“We will look what there is possible.”

And then there are a great many phrases that are not readily a dutchism yet recognisable for their Dutch counterpart, and somehow it is just not how you would put it in English. Those intricacies of language is where it matters. It shows your (intended) audience not only that you do not have full mastery of their language – which may be understandable in itself – but subconsciously it also prompts them to believe that you do not quite master the subject at hand either. That is how the human brain works: we see faulty language and we connect it to our expectations of a persons capability, however unfair that may be.

But don’t worry.
It happens. We know.
And that’s okay.

We cannot be good at everything we do. You are an entrepreneurial mastermind, not a linguistic champion! We understand. In fact, I have the exact same when it comes to German or French, or understanding taxes. Something about hearing the bell toll without knowing the whereabouts of the clapper. I get that too – but never in English.

Luckily, as entrepreneurs we have another skill that is highly useful in these instances: we have judgement. We have the ability to decide when it would be useful, or even necessary, to ask for back-up. We know people in our networks who can take a look at our texts, English and Dutch, and make sure they’re correct and proper and just as attractive as they were intended. Use these people. They can make a difference for your international networks.

Don’t know anyone like that?
Guess again.

Before Ninja ’n Son was conceived as a company, both Ninja and Son(ja) decided to have their English skills certified. We took the Cambridge CPE (Certificate of Proficiency in English) exam and had a lot of fun doing it. We both passed with flying colours: a full grade A certification. That means that whatever you throw at us in English, we will catch – and throw back at you with correct grammar, spelling and vernacular. Because that is how we roll.

We have extensive experience with all kinds of English text, ranging from (business) blogs to European funding applications, commercial copy and personal testimonials. Want us to check out your English? Translate your text, letter, or website? Don’t hesitate to contact us. We’re good, quick and reliable. Promise.

Hoe ik effectiever ben gaan werken

Ken je de timemanagement-matrix van Stephen Covey al? Hij komt vaak voor in boeken en cursussen over (time)management en (persoonlijk) leiderschap. Het komt in het kort hierop neer, als je er meer over wil weten lees dan bijvoorbeeld De zeven eigenschappen van effectief leiderschap van Stephen Covey:

Alle werkzaamheden die je doet kun je indelen volgens twee variabelen: belangrijk/onbelangrijk en urgent/niet urgent. En zo ontstaan er vier categoriën:

  1. Belangrijk en urgent
  2. Belangrijk en niet urgent
  3. Niet belangrijk en urgent
  4. Niet belangrijk en niet urgent

Dit klinkt waarschijnlijk allemaal erg vanzelfsprekend, maar toch moet je het voor de grap eens een paar weken proberen: hou van alles wat je doet bij in welke categorie het valt.

Ik zelf schrok ervan hoe veel van mijn tijd op gaat aan niet belangrijk, niet urgent en hoe weinig tijd er overblijft voor belangrijk, niet urgent. Onder dit laatste vallen voor mij bezigheden als langetermijnplanning, vakontwikkeling en netwerkactiviteiten. Op de lange termijn zijn dit zaken waar je als ondernemer echt tijd voor moet vrij maken.

Maar hoe verander je dat?

Ik pak het tegenwoordig zo aan:

Aan het begin van mijn week deel ik al mijn geplande werkzaamheden in volgens deze matrix. Elke dag plan ik een vast aantal uren in voor Belangrijke Werkzaamheden, waarbij ik de nadruk zoveel mogelijk leg op de Niet-Urgente. Deze uren plan ik aan het begin van de dag, als ik nog fris ben, en rustig en geconcentreerd kan werken. Bij mij is dat tussen 9 en 12. Na mijn lunchpauze ga ik vervolgens alle minder belangrijke klussen doen. Tussen 9 en 12 check ik niet mijn mail, maak ik geen facturen, werk ik niet mijn urenregistratie bij. Dat moet natuurlijk ook allemaal gebeuren, maar ik doe dat niet meer in mijn beste uren.

In mijn Belangrijke Werkzaamheden-blok doe ik dit: ik maak een lijst met 5 prioriteiten. Nooit meer dan 5. Daar ga ik mee aan de slag. Elke keer als ik er 1 afstreep mag ik er een nieuwe bij zetten en eventueel de volgorde omhusselen. Allemaal goed. Zolang er nooit meer dan 5 dingen op staan, en zo lang het allemaal Belangrijke Werkzaamheden zijn.

Voor mij werkt het heel goed. Ik besteed mijn beste uren van de dag aan het werk dat het meeste van mijn concentratie en creativiteit vraagt. En de klusjes die wel moeten gebeuren, maar die ik bij wijze van spreken in mijn slaap zou kunnen doen, die doe ik pas later op de dag.

Vind je het fijn om op een informele manier met andere ondernemers van gedachten te wisselen over dit soort onderwerpen? Kom dan eens langs in onze E-pub: de online ontmoetingsplek voor ondernemers!

Dansen in je vak

In 2018 mocht Ninja ’n Son met Jildou Oostenbrug werken aan haar e-boek: Energiemanagement in je werk: Dansen in je vak. Jildou liep al een tijdje met het idee voor het boek rond maar kwam er niet toe om het daadwerkelijk te schrijven. In gesprek met Ninja kwam ze tot een heldere focus en kon ze aan de slag. Een aantal redactierondes volgden. Die zagen er ongeveer zo uit:

Toen de tekst helemaal naar onze tevredenheid was (en op het laatste moment vang je altijd nog een aantal foutjes die er tussendoor dreigen te glippen!) kon onze vaste vormgeefster Lunette Strijker aan de slag. Zij kon onder meer gebruik maken van illustraties door Joyce Schellekens, een cliënt van Jildou.

(c) Joyce Schellekens

Achterin het e-boek zit een werkblad waarop de lezer kan bijhouden welke acties zij/hij kan ondernemen voor optimale energiebalans in het werk. Overigens maakte Lunette op basis van het boek ook een aantal losse werkbladen die Jildou kan gebruiken tijdens de workshops die ze geeft over dit onderwerp. Die workshops waren al geboekt voordat het boek af was. ‘Het werken aan dit boek maakt meteen energie los!’ zei Jildou.

Naderhand kregen we een prachtig compliment van Jildou op LinkedIn:

Ninja heeft mij geholpen om dat e-book nu eens echt te maken in plaats van er alleen maar over te fantaseren. Ze leidde mij door alle stappen heen, van de eerste tekst tot de vormgeving. Het gevoel een professional te hebben die je mee neemt in alle stappen, gaf mij het zelfvertrouwen dat ik een mooi product kon maken. En wanneer ik even verslapte of zaken te lang liet liggen, trok ze vriendelijk even aan mijn jasje. Echt een full-service pakket! Ninja denkt mee en werkt zeer precies, snel en professioneel. Ook de vormgeving verliep soepeltjes onder haar leiding. Een plezier om mee samen te werken! En we zijn allebei even trots op het eindresultaat: een e-boek over Energiemanagement in je werk.

Het boek en meer informatie over de workshops zijn te vinden op de website van Jildou Oostenbrug: www.jildouoostenbrug.nl.

Een e-boek is een prachtig marketingmiddel, perfect voor online marketing. Met een e-boek zet je jezelf neer als expert op jouw vakgebied. Ook zo’n e-boek schrijven? We kunnen je helpen met focus, doelgroep, taalgebruik, redactie en eventueel vormgeving, fotografie en illustraties. Neem nu contact op!

Schrijven is werk

Het is november en ieder jaar in november doe ik weer een poging om NaNoWriMo tot een goed einde te brengen. NaNoWriMo, National Novel Writing Month, is inmiddels een internationaal fenomeen (al blijft het Na- in de afkorting) waarbij mensen binnen een tijdsbestek van 30 dagen een ‘roman’ proberen te schrijven van minimaal 50.000 woorden. Het is mij in de afgelopen 10 jaar twee keer gelukt, al ben ik veel vaker eraan begonnen. Zo ook dit jaar: ik dacht dat dit mijn jaar zou worden. Read More